ေရခ်ဳိးခန္းထဲက ဂြင္း ထုရေအာင္ ဟီး

လင္းလင္း အခန္းထဲ ၀င္လိုက္တယ္။ တိုက္ခန္း တံခါးကို ျဖတ္ၿပီး အျပင္က အလင္းေရာင္ ထိုးက်ၿပီး အခန္းက မႈန္မႈန္ကေလး လင္းသြားတယ္။ သူ အခုတေလာ စိတ္ မၾကည္။ အလုပ္က သိပ္ကုိ ဖိစီးေနတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူ ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ရတာ မေပ်ာ္ဘူးလည္း မဟုတ္ဘူးေလ။ ေကာင္မ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ရွိေနေတာ့ စိတ္က အၿမဲတင္းေနတာ။ ခ်ခ်င္လြန္းလို႔ပါ။

ခက္ေနတာကေတာ့ ဘယ္သူက ဘဲ ရွိေနသူ မရွိသူ မွန္း မသိရေသး။ ေကာင္မေလးေတြကလည္း ကုိယ့္ကုိ နည္းနည္း ရွိန္တယ္ ထင္ပါရဲ႔။ စားပဲြနားကုိ ျဖတ္သာ ျဖတ္သြားတယ္။ လွည့္ပင္ မၾကည့္။ သူ ၀ါး မစားပါဘူးလို႔ စိတ္ထဲက ေျပာမိတာ အခါခါ။ ဟုတ္တယ္။ ေကာင္မေလးေတြေရ။ မင္းတို႔ကုိ ငါ ၀ါးစားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ၿမိဳလိုက္မွာ တစ္ခါတည္း ၿမိဳလိုက္မွာ.. ဟား ဟား ဟား

စဥ္းစားရင္း နာရီကုိ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၉ နာရီ ခဲြေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ။

တိုက္ခန္းမွာ သူ တစ္ေယာက္တည္း ငွားေနတယ္။ သက္လြင္ဆိုေသာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က အေဆာင္ေနတယ္။ ဒီေကာင္ သူ႔ဆီမွာ ေနခ်င္လြန္းလို႔ ျဖစ္ေနရွာတယ္။ တိုက္ခန္း တစ္လံုး ေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္တည္း ဆုိေတာ့ မင္းေတာ္ေတာ္ လြတ္လပ္ေနမွာပဲေနာ္တဲ့.. အဲဒီေကာင္က အားက်ေနရွာတယ္။

အင္း.. ငါ ေရခ်ိဳးလိုက္မွပဲ ညနက္လည္း ထားလိုက္။ အခု တစ္ကုိယ္လံုး ညီးစီးစီး ျဖစ္ေနတယ္။

သူ အကၤ်ီ ၾကယ္သီးကုိ ျဖဳတ္လုိက္ၿပီး ဆဲြခြၽတ္လိုက္တယ္။ စတိုင္ေဘာင္းဘီကုိလည္း ခြၽတ္လိုက္တယ္။ က်စ္လ်စ္တဲ့ သူ ကုိယ္လံုးက အခန္းမီးေရာင္ေအာက္မွာ ထင္းခနဲ ေပၚလာတယ္။ သူက အားကစား လိုက္စား အေလးမသူ မို႔ အသားစိုင္ေတြက တင္းရင္းၿပီး ေတာင့္ခိုင္လွတယ္။

ေနာက္ဆံုး တစ္ထပ္က်န္ေနေသးတဲ့ အညိဳေရာင္ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီကုိ လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ ခြၽတ္လိုက္ေတာ့ သံေခ်ာင္းက ဟုန္းခနဲ ေတာင္ထလာတယ္။ ဟား ဟား ရုံးမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအာင့္အည္း ေနခဲ့ရပါလိမ့္ကြာ။ကုိယ္သုတ္ပု၀ါပိုင္း ယူၿပီး ျမင္မေကာင္းေအာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ သံေခ်ာင္းကုိ ဖံုးဖိလိုက္တာေတာင္ ဒင္းက ေပၚေပၚႀကီး သိသာေနတယ္ ေဟ့ ေဟ့။

လင္းလင္း ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ၀င္လာတယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ ကုိယ္လံုးေပၚ မွန္ တစ္ခ်ပ္ တပ္ထားတယ္။

သူ႔ တကုိယ္လံုးကုိ သူျပန္ျမင္ရတယ္။ ပု၀ါကုိ သူ ဖယ္လိုက္ေတာ့ သံေခ်ာင္းက ျပံဳးျပေနျပန္ေရာ။ အင္း သူ ေရပန္းကုိ ဖြင့္ခ်လိုက္တယ္။ ေအးျမတဲ့ ေရစက္ ေရမႈန္ေအာက္မွာ တစ္ကုိယ္လံုး လန္းဆန္းသြားေတာ့တယ္။ စိတ္ေရာ လန္းလာေတာ့ သူ႔ သံေခ်ာင္းကလည္း နဂိုကထက္ ပိုၿပီး ေတာင္မတ္လာပါေလေရာ။

ဟာ.. မရေတာ့ဘူး ထင္တယ္။

သံေခ်ာင္းကုိ ညာလက္နဲ႔ ပြတ္သပ္လိုက္တယ္။
ေရွ႔တိုး ေနာက္ငင္ ျဖည္းျဖည္း လုပ္လိုက္ေတာ့ ဖီးလ္ တက္လာတယ္။

ေရ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ၿပီး ေအးေနေန၊ သံေခ်ာင္းက မီးကင္ထားသလိုပဲ ပူပူေလာေလာႀကီး။

သူ ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ ေရပန္းနဲ႔ ေရခ်ဳိးရင္း တစ္ဖက္က လက္ေဆာ့လိုက္တာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ႀကီး တစ္ခါ ၿပီးသြားတယ္။ ေငြရည္ျဖဴျဖဴေတြ ေရနဲ႔ အတူ ေရာၿပီး ေရခ်ဳိးခန္း ၾကမ္းေပါက္ကေန စိမ့္ထြက္သြားၾကတယ္။

အင္း ေကာင္းလိုက္တာ..
ေနာက္တစ္ခါ လုပ္ခ်င္ေသး ဒါေပမယ့္ မ်ားေနဦးမယ္.. ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ ေတာ္မွပါ။ ေတာ္ၾကာ အားေတြ ကုန္ေနဦးမယ္လို႔ လင္းလင္း ေတြးမိၿပီး ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒါပါပဲ။

လူ၀တ္ေၾကာင္